1978
Sammy Baloji (°1978, Lubumbashi, CD) is een beeldend kunstenaar die woont en werkt tussen Brussel en Lubumbashi. Zijn werk is een voortdurend onderzoek naar het culturele, architectonische en industriële erfgoed van de regio Katanga, en tevens een bevraging van de effecten van de Belgische kolonisatie, waarbij hij de manier belicht waarop identiteiten worden gevormd, getransformeerd, verdraaid en opnieuw uitgevonden. Hij was in 2008 medeoprichter van Picha, de organisatie die de Lubumbashi Biënnale in het leven riep.
Zijn recente solotentoonstellingen zijn onder andere When Extraction Becomes Form It Speaks in Borrowed Tongues (2026) in het Wexner Center for the Arts, Paysage Prisme : une traversée katangaise (2026) in Les Rencontres d'Arles, Copper thread, rubber thread, sugar thread (2026) in Kunsthal Extra City en Echoes of History Shadows of Progress (2025) in EMST.
Hij heeft recentelijk deelgenomen aan de Biënnale van Venetië (2026), de Public Art Abu Dhabi Biënnale (2024), de 35e Biënnale van São Paulo (2023), de Architectuurbiënnale van Venetië (2023), de 15e Biënnale van Sharjah (2023) en de Biënnale van Sydney (2020). Sammy Baloji werd geselecteerd als winnaar van de Mondrian Prize 2026.