1973
Sandi Hilal (°1973, Beit Sahour, PS) is een architect, kunstenaar en docent wiens werk ontstaat op het snijvlak van architectuur, kunst en het collectieve leven. Haar praktijk richt zich op ontheemding, staatloosheid en migratie, en onderzoekt hoe samen leren, elkaar opvangen en ruimte heroveren vormen van politieke verbeelding en collectieve zelfbeschikking kunnen worden.
Samen met Alessandro Petti is ze co-directeur van DAAR, Decolonizing Architecture Art Research. DAAR, wat 'thuis' betekent in het Arabisch, vormt zowel de conceptuele basis als het gedeelde leven van hun politieke, ruimtelijke en pedagogische verkenningen. Geworteld in langdurige samenwerkingen, vriendschappen en gemeenschappen, ontwikkelt DAAR artistieke, architectonische en educatieve praktijken die dominante opvattingen over ruimte, burgerschap, erfgoed en verbondenheid ter discussie stellen.
Belangrijke initiatieven van Hilal zijn onder andere The Living Room (Al Madhafah), Ente di Decolonizzazione, The Concrete Tent, Refugee Heritage and Stateless Heritage, The Tree School en Campus in Camps, een baanbrekend educatief platform gevestigd in het vluchtelingenkamp Dheisheh. Recentelijk was ze medeoprichter van DAAS (Decolonizing Architecture Advanced Studies) in Sharjah, een pedagogisch platform dat zich richt op contextueel leren en collectief onderzoek naar architectuur en dekolonisatie. Het werk van DAAS is internationaal tentoongesteld en heeft talloze prijzen gewonnen, waaronder de Gouden Leeuw op de Architectuurbiennale van Venetië in 2023.